Co to jest?

Ten wykres pokazuje skumulowaną liczbę adresów Kaspa, które w czasie utrzymują saldo KAS na poziomie co najmniej danego progu. Każda linia to osobny przedział: adresy z ≥0.01 KAS, ≥1 KAS, ≥100 KAS, ≥1,000 KAS, ≥10,000 KAS, ≥100,000 KAS i ≥1,000,000 KAS. Skumulowany charakter oznacza, że każdy adres kwalifikujący się do wyższego przedziału jest liczony także we wszystkich niższych. Dzięki temu widać warstwowy obraz uczestnictwa w sieci, od najmniejszych posiadaczy pyłu aż po największe wieloryby.

Rozkład adresów należy do najważniejszych metryk on-chain przy ocenie rzeczywistej adopcji. Kapitalizacja i cena mówią o zainteresowaniu spekulacyjnym, natomiast wzrost liczby adresów ujawnia organiczne użycie sieci. Zdrowa, decentralizująca się sieć rośnie równomiernie we wszystkich przedziałach, a nie tylko na szczycie. Szybkie tempo 1 BPS i niskie opłaty transakcyjne Kaspa ułatwiają mikropłatności, co często widać jako wzrost w niższych przedziałach salda.

Warto pamiętać, że Kaspa korzysta z modelu opartego na UTXO (podobnie jak Bitcoin), więc jedna osoba może kontrolować wiele adresów. Giełdy, pule wydobywcze i użytkownicy dbający o prywatność rutynowo dzielą środki między wiele adresów. Liczba adresów jest więc górnym oszacowaniem unikalnych uczestników: rzeczywista liczba posiadaczy jest prawdopodobnie niższa, ale trendy w czasie i tak pozostają miarodajne.

Jak korzystać z tych danych

Wzrost na niższych progach (≥0.01, ≥1, ≥100 KAS) wskazuje na adopcję detaliczną: nowych użytkowników wchodzących do sieci, wypłaty z faucetów albo aktywność airdropów. To najszersza miara uczestnictwa w sieci i często wyprzedza wzrosty ceny, bo rosnąca baza użytkowników tworzy popyt organiczny. Tempo wzrostu segmentu detalicznego warto zestawić z innymi łańcuchami warstwy 1 na podobnym etapie kapitalizacji, aby ocenić względną prędkość adopcji.

Wzrost na wyższych progach (≥10K, ≥100K, ≥1M KAS) ujawnia akumulację wielorybów. Gdy liczba dużych posiadaczy rośnie w czasie konsolidacji albo spadku ceny, często sygnalizuje to przekonanie doświadczonego kapitału o przyszłym wzroście wartości: klasyczną fazę akumulacji. Z kolei spadek liczby adresów wielorybów podczas pomp cenowych może oznaczać dystrybucję, w której duzi posiadacze sprzedają przy popycie detalicznym.

Warto wypatrywać rozbieżności. Jeśli łączna liczba adresów rośnie, a wyższe przedziały maleją, sieć się decentralizuje: podaż rozchodzi się od nielicznych dużych posiadaczy do wielu mniejszych. Jeśli wyższe przedziały rosną, a niższe stoją w miejscu, koncentracja się zwiększa, co może nieść ryzyko dla ładu sieci i płynności.

Jak to liczymy

System skanuje pełny zbiór UTXO Kaspa i agreguje wszystkie niewydane wyjścia według adresu docelowego. Każdy unikalny adres otrzymuje saldo równe sumie wszystkich swoich UTXO. Adres trafia następnie do każdego skumulowanego koszyka progowego, do którego się kwalifikuje: adres z 5,000 KAS wlicza się jednocześnie do przedziałów ≥0.01, ≥1, ≥100 i ≥1,000 KAS.

Taki zrzut jest wykonywany w regularnych odstępach i zapisywany jako szereg czasowy. Ponieważ obliczenie wymaga skanowania całego zbioru UTXO (który rośnie wraz z liczbą transakcji w sieci), odbywa się po stronie serwera i jest buforowane. Struktura DAG oznacza, że wiele bloków jest potwierdzanych równolegle, więc zbiór UTXO zmienia się często: interwał próbkowania równoważy dokładność z kosztem obliczeń.

Adresy z zerowym saldem (w pełni wydane UTXO) nie są liczone. Do rozkładu wliczają się tylko adresy z co najmniej jednym niewydanym wyjściem. Historyczne punkty danych odzwierciedlają stan zbioru UTXO w chwili każdego zrzutu, co pozwala analizować trendy na przestrzeni tygodni, miesięcy i lat.