Co to jest?

Ten wykres pokazuje łączną ilość KAS trzymaną przez adresy w każdym przedziale salda w czasie. Wykres rozkładu adresów liczy, ile adresów jest na każdym poziomie, a ten wykres rozkładu podaży pokazuje, ile KAS te adresy łącznie trzymają. To rozróżnienie jest kluczowe: sieć może mieć tysiące adresów w przedziale ≥1M KAS o bardzo różnych kwotach i tylko widok podaży ujawnia prawdziwą koncentrację majątku.

Rozkład podaży to najbliższe przybliżenie on-chain analizy współczynnika Giniego dla kryptowaluty. Pokazuje, czy majątek Kaspa jest skupiony u kilku największych wielorybów, czy rozłożony szeroko wśród wielu uczestników. Przy uczciwym starcie monety proof-of-work takiej jak Kaspa (bez pre-mine, bez ICO, bez alokacji venture) należy oczekiwać stopniowo poprawiającego się rozkładu, w miarę jak pierwsi górnicy sprzedają, a nowi uczestnicy akumulują.

Każda linia to skumulowane saldo KAS trzymane przez wszystkie adresy spełniające dany próg. Luka między liniami pokazuje, ile podaży jest trzymane wyłącznie w danym paśmie: na przykład różnica między liniami ≥100K i ≥1M mówi, ile KAS trzymają adresy o saldach od 100K do 1M KAS.

Jak korzystać z tych danych

Główne zastosowanie to rozpoznanie ryzyka koncentracji podaży. Jeśli najwyższy przedział (≥1M KAS) trzyma nieproporcjonalnie duży udział całkowitej podaży w obiegu, sieć jest narażona na wyprzedaże wielorybów: likwidacja jednego dużego posiadacza mogłaby załamać rynek. Gdy podaż jest dobrze rozłożona między przedziały, sieć jest odporniejsza na zachowanie pojedynczego uczestnika.

Przesunięcia w czasie pomagają rozpoznawać fazy akumulacji i dystrybucji. Gdy łączne zasoby przedziału ≥1M KAS rosną przy płaskiej albo spadającej cenie, duzi gracze akumulują, co historycznie jest sygnałem byczym. Gdy zasoby najwyższych przedziałów maleją, a niższe rosną, zachodzi redystrybucja. Może to oznaczać realizację zysków przez wczesnych posiadaczy, a także lepszą decentralizację.

Rozkład podaży Kaspa warto porównać z innymi łańcuchami PoW w podobnym wieku. Wczesne lata Bitcoina pokazywały skrajną koncentrację wśród górników z ery Satoshiego. Szybsza emisja Kaspa (chromatyczny halving co rok wobec 4-letniego cyklu Bitcoina) oznacza, że podaż rozchodzi się szybciej i dojrzałe wzorce rozkładu mogą pojawić się lata wcześniej niż w porównywalnych sieciach.

Jak to liczymy

Obliczenie zaczyna się od pełnego skanu zbioru UTXO Kaspa. Wszystkie niewydane wyjścia są grupowane według adresu docelowego, a następnie liczone jest łączne saldo każdego adresu. Adresy trafiają do skumulowanych koszyków progowych, a KAS trzymany przez wszystkie adresy w każdym koszyku jest sumowany. Adres z 500,000 KAS wnosi całe saldo do przedziałów ≥0.01, ≥1, ≥100, ≥1K, ≥10K i ≥100K.

Powstaje widok warstwowy, w którym wyższe przedziały są zawsze podzbiorem niższych. System zapisuje te sumy zagregowane jako punkty szeregu czasowego, co umożliwia analizę trendów historycznych. Ponieważ zbiór UTXO Kaspa zmienia się szybko (1 BPS oznacza do 86,400 nowych bloków dziennie, a każdy może tworzyć i zużywać UTXO), zrzuty są robione w regularnych odstępach, aby uchwycić istotne ruchy podaży bez przytłaczania pamięci.

Księgowanie oparte na UTXO oznacza, że pojedynczy użytkownik może trzymać KAS na wielu adresach. Podmiot trzymający 2M KAS podzielone na cztery adresy po 500K pojawi się jako cztery wpisy w przedziale ≥100K, a nie jako jeden wpis w przedziale ≥1M. Rozkład podaży on-chain jest więc widokiem strukturalnym księgi, a niekoniecznie prawdziwym rozkładem wśród podmiotów ekonomicznych.