Co to jest?

Podaż w zysku i stracie mierzy, jaki procent całkowitej podaży Kaspa w obiegu jest obecnie wart więcej (w zysku) albo mniej (w stracie) niż cena, po której ostatnio ruszył się on-chain. To jeden z najmocniejszych wskaźników sentymentu on-chain, analogiczny do metryki Glassnode „Percent Supply in Profit”, spopularyzowanej w analizie Bitcoina. Daje bezpośredni, obiektywny pomiar tego, ilu posiadaczy siedzi na niezrealizowanych zyskach, a ilu na niezrealizowanych stratach.

Metryka traktuje każde UTXO (niewydane wyjście transakcji) jako osobny wpis bazy kosztowej. Gdy UTXO powstaje w transakcji, cena rynkowa KAS ze znacznika czasu tego bloku staje się jego ceną nabycia. Jeśli bieżąca cena rynkowa jest powyżej tej ceny nabycia, KAS w tym UTXO jest „w zysku”. Jeśli poniżej, jest „w stracie”. Sumując wszystkie UTXO w każdej kategorii, otrzymujemy łączną podaż w zysku i łączną podaż w stracie.

Ta metryka ujmuje zagregowaną psychologię rynku. Wskaźniki giełdowe odzwierciedlają tylko aktywnych traderów, a podaż w zysku i stracie uwzględnia każdą istniejącą monetę: także te trzymane długoterminowo w zimnych portfelach, nagrody wydobywcze, które nigdy nie zostały sprzedane, i uśpione portfele. Reprezentuje pełne spektrum uczestników rynku i ich zbiorczą pozycję finansową.

Jak korzystać z tych danych

Skrajne odczyty w którąkolwiek stronę są silnymi sygnałami kontrariańskimi. Gdy ponad 95% podaży jest w zysku, rynek jest w euforii, w której niemal każdy jest wygrany. Historycznie w kryptowalutach ten stan poprzedza fazy dystrybucji: posiadacze, którzy czekali na zysk, zaczynają sprzedawać i tworzą nawis podaży. Nie oznacza to natychmiastowego krachu, ale sygnalizuje podwyższone ryzyko korekty.

Gdy ponad 50% podaży jest w stracie, rynek jest w głębokim bólu. Wielu posiadaczy jest na stracie i pokusa kapitulacji (sprzedaży ze stratą) jest wysoka. Paradoksalnie ten stan często wyznacza najlepsze okazje do akumulacji: ci, którzy chcieli sprzedać, w dużej mierze już to zrobili, presja sprzedażowa jest wyczerpana, a pozostali posiadacze są zobowiązani na dłużej. Historycznie kupno, gdy podaż w stracie przekracza 50%, dawało wyjątkowe stopy zwrotu w horyzoncie 12 miesięcy.

W przypadku Kaspa zwracaj uwagę na to, jak szybko ta metryka przesuwa się przy ruchach ceny. Ponieważ Kaspa ma młody zbiór UTXO (sieć wystartowała w 2021 r.) i aktywny ruch on-chain, podaż w zysku może gwałtownie się wahać przy stosunkowo niewielkich zmianach ceny w porównaniu z Bitcoinem. Szybkie przejścia z wysokiego zysku do wysokiej straty oznaczają, że niedawni kupujący szybko wchodzą na stratę. To znak ostrego odwrócenia, które może znaleźć wsparcie na niższych poziomach ceny.

Jak to liczymy

Obliczenie zaczyna się od pełnego skanu zbioru UTXO Kaspa: każdego niewydanego wyjścia transakcji istniejącego obecnie w sieci. Dla każdego UTXO odszukujemy blok, w którym powstało, ustalamy znacznik czasu tego bloku, a następnie pytamy o historyczną cenę KAS/USD w tym dokładnie momencie. Daje to zrealizowaną cenę, czyli bazę kosztową tej konkretnej partii monet.

Następnie porównujemy zrealizowaną cenę każdego UTXO z bieżącą ceną rynkową. Jeśli cena bieżąca jest wyższa, kwota KAS tego UTXO jest dodawana do „podaży w zysku”. Jeśli cena bieżąca jest niższa, trafia do „podaży w stracie”. Pokazane procenty to te sumy podzielone przez całkowitą podaż w obiegu. Skan jest wykonywany co godzinę, aby uchwycić istotne zmiany przy kontrolowanym obciążeniu obliczeniowym.

Ważne zastrzeżenia: metoda zakłada, że cena w chwili utworzenia UTXO jest rzeczywistą bazą kosztową posiadacza. W praktyce część UTXO powstaje przez transfery wewnętrzne (ten sam właściciel przenosi monety między adresami), przy których nie było transakcji ekonomicznej. Dodatkowo portfele giełd stale tworzą nowe UTXO, które nie reprezentują nowych kupujących. Mimo tych ograniczeń metryka pozostaje bardzo predykcyjna na poziomie makro, bo te czynniki szumu zwykle się znoszą w skali milionów UTXO.